പതിവില്ലാതെ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമായി ...
പറഞ്ഞു ഫലിപ്പിക്കാന് ഒക്കാത്ത വിധത്തില് എന്തോ അകാരണമായ
ഒരു വേദന മനസ്സിനെ ഗ്രസിച്ച പോലെ ...എന്തെ എന്റെ മനസ്സ് ഇന്നു അസ്വസ്ഥമാണല്ലോ?
ഒന്നിലും ഒരു താത്പര്യം തോന്നിയില്ല ...മൂടി കെട്ടിയ ആകാശത്തെ പോലെ
പെയ്യാന് വിതുമ്പുന്ന കാര്മേഘത്തെപ്പോലെ ...വിങ്ങുകയായിരുന്നു ..!!!
നിരന്ജിനി ആന്റി പതിവില്ലാതെ വൈകുന്നേരം വന്നപ്പോള് കൊണ്ടു വന്ന
വാര്ത്ത എന്റെ മനസ്സിന്റെ വേദനയെ സ്പഷ്ടമാക്കുന്നതായിരുന്നു ...
അതെ...പ്രതീക്ഷിക്കാത്തത് സംഭവിച്ചു ...
She told me..Girija..Mrs.Sreenivasan is no more...she expired in U.S...her son informed
me..really it is a sad news...but unbelievable...she died of blood cancer..
മിസ്സിസ് ശ്രീനിവാസന് നമ്മുടെ അയല്വാസിയുംകുടുംബ സുഹൃത്തും
ആയിരുന്നു ...ആ സ്ത്രീ എന്നില് എന്നും അത്ഭുതം ഉളവാക്കിയിരുന്നു ..
പ്രായം എഴുപതിനോട് അടുത്തിരുന്നെങ്കിലും നല്ല ഊര്ജസ്വലതയോടെയുള്ള
അവരുടെ പെരുമാറ്റം എന്നെ വല്ലാതെ ആകൃഷ്ടയാക്കി..അവരുടെ മകളുടെ
പ്രായമുള്ള എന്നോട് വളരെ വാത്സല്യമായിരുന്നു ...എന്നെ കാണുമ്പോഴൊക്കെ
"मेरे सामनेवाली खिड़की में एक चाँद का टुकड़ा रहता है "...എന്ന ഹിന്ദി ഗാനം ആലപിക്കുന്ന
അവരെ എനിക്കും വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു ...
അപ്രിയ സത്യങ്ങള് തുറന്നു പറയുന്ന ആ സ്ത്രീയെ പക്ഷെ അയല്വാസികള്
അധികം ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നില്ല ..അവര് പ്രത്യക്ഷമായും പരോക്ഷമായും പറയുമായിരുന്നു ..
ഭര്ത്താവിനു ISI യിലാണ് ജോലി ..പക്ഷെ ഭാര്യയ്ക്ക് ISI മാര്കിടാന് മറന്നു പോയി ..എന്ന്
പക്ഷെ അതൊന്നും അവരെ ബാധിക്കില്ലായിരുന്നു .ഒന്നും അവര്ക്കൊരു പ്രശ്നമല്ലായിരുന്നു .
പല സായാഹ്നങ്ങളിലും ശ്രീനിവാസന് അന്കിളിനോടൊപ്പം നടക്കാന് പോകുന്ന അവരുടെ
തോളില് ഒരു തുണി സഞ്ചി സ്ഥിരമായുണ്ടാവും ...അതില് ഒരു കോപ്പിയും പേനയും ഉണ്ടാവും..
നടക്കുന്നതിനിടയില് അവര് എന്തൊക്കെയോ എഴുതി അദ്ദേഹത്തെ കാണിക്കുന്ന കണ്ടിട്ടുണ്ട് ..
ഒരു പ്രാവശ്യം ചോദിക്കാനാഞ്ഞ എന്നോട് ..no more questions please..എന്നു പറഞ്ഞു ഒഴിവാക്കി.
വളരെ ദിവസങ്ങള്ക്കു ശേഷം അവര് പറയാന് ഇഷ്ടപ്പെടാഞ്ഞ കാര്യം ഞാന് മനസ്സിലാക്കി ...
ഒരു പ്രഭാത സവാരിക്കിടയില് ശ്രീനിവാസന് അങ്കിളിനെ ഒറ്റയ്ക്ക് കാണാന് ഇടയായി ..
"നമസ്തേ അങ്കിള് ..ഇന്നു ആന്റി ഇല്ലേ?"..എന്നു ചോദിച്ച എന്നോട് പോക്കറ്റില് നിന്നും ഒരു
പേപ്പറും പേനയും തന്നിട്ട് .."You write it here..what do you want to tell me...I can't hear you..sorry young lady..."
അങ്കിളിന്റെ കയ്യില് നിന്നും പേപ്പറും പേനയും വാങ്ങി അതില് കുറിക്കുമ്പോള് ...മിസ്സിസ് ശ്രീനിവാസന്
പറയാതിരുന്ന സത്യത്തെ ഉള്ക്കൊള്ളാന് ശ്രമിക്കുമ്പോള്..............
അവരോടുള്ള എന്റെ ആദരവ് വര്ധിക്കുകയായിരുന്നു ..
കേള്വി നഷ്ടപ്പെട്ട അദ്ദേഹവുമായി അമേരിക്കയില് സ്ഥിര താമസമാക്കിയ മകനെ എല്ലാ വര്ഷവും
സന്ദര്ശിക്കുക ..ആറു മാസത്തെ താമസത്തിന് ശേഷം തിരികെ എത്തുക...ഒറ്റയ്ക്ക് വീട്ടു കാര്യങ്ങള് നോക്കുക
നല്ല സാമര്ധ്യമുള്ള അവര് ...പെട്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കാന് തോന്നിയില്ല ...
നിരന്ജിനി ആന്റി പറഞ്ഞു തുടങ്ങി "..മിസ്റ്റര് ശ്രീനിവാസന്റെ മെഡിക്കല് ചെക്ക് അപിനു പോയതായിരുന്നു ..
അവിടെ വച്ച് മിസ്സിസ് ശ്രീനിവാസന് ചെറുതായൊന്നു ശര്ദ്ദിച്ചു ..നോക്കിയപ്പോള് രക്തമായിരുന്നു ..ചെക്ക്
ചെയ്ത ഡോക്ടര് മകനോട് പറഞ്ഞു ..അമ്മയ്ക്കിനി അധിക ദിവസമില്ലെന്നു....അത് സത്യമായി ..."
ചിറകു മുളയ്ക്കാത്ത കുഞ്ഞുങ്ങളെ മാറോടു ചേര്ത്തുവയ്ക്കുന്ന അമ്മക്കിളിയെ പോലെ ശ്രീനിവാസന്
അങ്കിളിനെ നെഞ്ചോടു ചേര്ത്ത് വച്ച മനസ്വിനിയായ ആ സ്ത്രീ ഒന്നും പറയാന് ..അല്ല... ഒന്നും എഴുതികൊടുക്കാന്
നില്ക്കാതെ അങ്ങ് അനന്തതയിലേക്ക് നടന്നു പോയി ..തോളില് തുണി സഞ്ചിയില്ലാതെ ...
"ഇനി ഒരു തിരിച്ചു വരവില്ല" എന്നു അന്ന് യാത്ര പറയുമ്പോള് വെറുതെ ആയിരുന്നില്ല പറഞ്ഞതു..
ഒരു പക്ഷെ അവര്ക്കെല്ലാം നേരത്തെ അറിയുമായിരുന്നിരിക്കാം.ഒന്നും ആരോടും പങ്കു വയ്ക്കാന് ഇഷ്ടപ്പെടാതിരുന്നതും
അതുകൊണ്ടാവാം ...
അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ആ വീടും അതിന്റെ ജനാലകളും മാറാല കെട്ടി കിടക്കുന്നതു കാണുമ്പോള്
എപ്പോഴാണ് ആ ജനാലയിലൂടെ ചിരിക്കുന്ന മുഖം കാണുക ...എന്നെ നോക്കി പാടുക 'मेरे सामने वाली खिड़की में ..."
വെറുതെ ആശിക്കയാണ് ...ഒരിക്കലും തിരിച്ചു വരാത്ത യാത്രയില് അങ്കിളിനെ എന്തെ ഒപ്പം കൂട്ടിയില്ല ?...
ഈ ചോദ്യം ഒരു പക്ഷെ ആന്റി യുടെ ആത്മാവിനെയും നീറ്റുന്നുണ്ടാകും ...!!!
ആന്റിയുടെ വേര്പാടില് സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു പിടി കണ്ണീര് പൂക്കള് ..!!!
