(എന്റെ പ്രണയലേഖനം)
പ്രിയ.........
എങ്ങനെ തുടങ്ങണം ....അറിയില്ല ..
എന്റെ സ്വകാര്യതയിലേക്ക് നിസ്സങ്കോചം നീ കടന്നു വന്നു ..
ഒരു പക്ഷെ നീ പോലുമറിയാതെ...
സ്കൂളില് വന്ന നാള് മുതലേ നിന്നെ ഞാന് ശ്രദ്ധിക്കുമായിരുന്നു
നിന്റെ ചുരുണ്ട മുടിയും.ചിരിയും..നിന്റെ പാട്ടും
പിന്നെ ആ ഗിറ്റാര് വായനയും ഒക്കെ എനിക്കിഷ്ടമായിരുന്നു ..
മനോഹരമായ കൈപ്പടയില് എഴുതിയ നോട്സ് കാണുമ്പോള്....
ആ അക്ഷരങ്ങളിലൂടെ വിരലോടിക്കാന് മനസ്സ് വെമ്പുമായിരുന്നു ..
അന്ന് ..നിന്നെക്കൊണ്ടു എന്റെ പേരും താഴെ സ്വന്തം എന്ന് കൂടി
എഴുതി വാങ്ങിയത് മനപ്പൂര്വമായിരുന്നു...
സ്കൂള് വാര്ഷികത്തിന് നിന്നോടൊപ്പം പാടുവാന് എന്റെ ശബ്ദം
തെരഞ്ഞെടുത്തപ്പോള് ഞാനീ ലോകത്തൊന്നുമല്ലായിരുന്നു...
നമ്മുടെ സ്വരങ്ങള് ഒന്നായൊഴുകിയപ്പോള് ഒരു
മധുരാനുഭൂതിയായി നീയെന്നില് നിറയുകയായിരുന്നു ...
എപ്പോഴോ നിന്റെ കണ്ണിലും എന്നോടുള്ള പ്രണയം
ഞാന് വായിച്ചറിഞ്ഞു ...
അന്ന് സുനിത ടീച്ചര് പഠിപ്പിക്കുന്ന സമയത്ത് എതോ
സ്വപ്നലോകത്ത് സഞ്ചരിക്കയായിരുന്ന എന്നോട്
ചോദ്യം ചോദിച്ചപ്പോള് .."എനിക്ക് എന്ത് പറ്റിയെന്നു
എനിക്ക് പോലും അറിയില്ലെന്ന് "..ഉത്തരം പറഞ്ഞപ്പോള്
ക്ലാസ്സില് വിതറിയ പൊട്ടിച്ചിരിയില് ..നിന്റെ മുഖം വിവര്ണമായപ്പോള്
ഞാന് അറിഞ്ഞു ...ഇഷ്ടമാണ് നിനക്കെന്നെയെന്നു ...
സ്നേഹത്തിന്റെ മഴയില് നനഞ്ഞു നില്ക്കയാണ് ഞാനെന്നു
തോന്നിയ നിമിഷങ്ങള് ..
ആ സ്നേഹ പ്രപഞ്ചത്തെ വാരിപ്പുണരാന്..
ആ വസന്തത്തിന്റെ പൂക്കുലയെ നെഞ്ചോടു ചേര്ക്കാന്
മനസ്സ് കൊതിക്കുന്നു ..
ഈ മഞ്ഞു കാലത്തിന്റെ ചുണ്ടില് പ്രണയ വസന്തത്തി ലേക്കുള്ള
സ്വാഗത വചനമുണ്ട് ...മഞ്ഞിന് മുത്തുകള് പൊതിഞ്ഞു
നില്ക്കുന്ന മരങ്ങളില് വസന്തം പൂത്തുലയുമ്പോള്
പൂക്കളുടെ സുഗന്ധവും കനികളുടെ മധുരവുമായി
ഒരിക്കല് നീ വരില്ലേ?...
പവിഴച്ചിപ്പിയിലെ മുത്തു മണികളേക്കാള്
സൗന്ദര്യമുള്ള നിനക്ക് വേണ്ടി തുടിക്കുന്ന ഹൃദയവുമായി
എപ്പോഴും എത്താവുന്ന പ്രണയമേ ..
നിനക്കു വേണ്ടി ഞാനിവിടെ ..
നിന്നെയും കാത്ത് .....
നിന്റെ മാത്രം
........
