പുഴയിൽ കുളിച്ചുതൊഴുതു സന്ധ്യ
നിലാവിൻ വിളക്കു വച്ച് മടങ്ങി
മുറിഞ്ഞ പകലിന്റെ കിനാവുകൾ
ഇരുളിന്നിടനാഴിയിൻ തനിച്ചായി
ശൂന്യത തനിയാവർത്തനം ചെയ്യുമ്പോൾ
വിറപൂണ്ടു നിൽക്കും അക്ഷരങ്ങൾ
എഴുതി മുഴുമിക്കാത്ത കവിതയായ്
കടൽച്ചിപ്പിയിൽ നിശ്ചലം ഉറങ്ങുന്നു
മാറോടണച്ച സ്വപ്നങ്ങളെല്ലാം
മൂകബിംബങ്ങൾ പോൽ തകർന്നുടഞ്ഞു
ഏകാന്തതയുടെ വഴിയമ്പലങ്ങളെ ....
നുറുങ്ങിയ ഹൃത്തിൻ നൊമ്പരങ്ങളെ
വെറുതെ വിട്ടേക്കുക ...
ഗിരിജ ദാമോദരൻ
No comments:
Post a Comment